Hubert Stichting

Mr. Huberstichting Verslag Werkbezoek November 2007 De Mr. Huberstichting had oorspronkelijk het doel een voogdij-instelling voor kinderen met een meervoudige handicap te zijn. Toen bleek dat het moeilijk was deze instelling van de grond te krijgen, daar de subsidie van de overheid nauwelijks toereikend was om het voortbestaan van de stichting te garanderen (bijdrage van de overheid bedraagt op dit moment € 33 per maand per kind), werd besloten de doelstelling te verruimen. Daardoor is de stichting zich ook gaan richten op directe hulpverlening aan kinderen met een meervoudige handicap; omdat er voor deze dienstverlening meer fondsen beschikbaar waren. Het centrum voor de meervoudig gehandicapte kinderen biedt 5 dagen per week opvang voor dag- en weekopvang. In totaal bezoeken 15 kinderen de opvang. Hiervan gaan 7 kinderen in het weekend met een van de medewerkers mee naar haar woning; zij verzorgt hen dan daar. De overige kinderen verblijven in het weekend bij hun ouders. Als de kinderen 18 jaar worden, stopt de opvang; vervolg opvang is er niet. EWV is gevraagd een training voor de medewerkers van de opvang voor meervoudig gehandicapte kinderen te verzorgen. We hebben ter voorbereiding een vooroverleg met Saliema Jahangier (directeur) en Diana (adjunct-directeur). Zij zien als doelstelling voor de training het leren feedback geven. Het leren elkaar op een goede manier aan te spreken, zonder dat er allerlei roddel ontstaat. Vervolgens hebben we een oriënterend gesprek met een aantal medewerkers. Dit gesprek vindt plaats in aanwezigheid van de kinderen, en onder het regelmatig terugkerende geluid van een hevige stortbui op golfplaten dak; voor ons erg storend voor hen heel vanzelfsprekend. Als we opmerken “ wordt er wel eens ruzie gemaakt” , is er contact en herkenning! Hier kunnen we wel wat mee. De training krijgt als doel:

  • bewustwording van de eigen wijze van communiceren, van de verschillende manieren van communiceren, van de mogelijkheden tot verbetering van de communicatie, van het belang van een goede communicatie ten behoeve van de zorg voor de kinderen
  • een gezamenlijke verantwoordelijkheid voelen voor een goede communicatie ten behoeve van de zorg voor de kinderen.

We verwachtten in eerste instantie ca. 25 medewerkers; een dag voor de training vernemen we dat er 35 medewerkers aanwezig zullen zijn! Zo gaat dat in Suriname….. We besluiten met 2 groepen te gaan werken, en 4 trainers, en passen daarop het programma aan. De training bestaat vooral uit het veel samen doen van oefeningen, met daarnaast steeds een klein beetje theorie. Omdat we ons realiseren dat dit een vorm van leren is die men in Suriname niet zo gewend is, beginnen we eerst zelf met een aantal oefeningen. Dit werkt; al gauw doet (bijna) iedereen enthousiast mee. Waar de medewerkers vooraf nogal de kat uit de boom keken, is daar al snel geen sprake meer van. De nodige aspecten van communicatie passeren de revue. Ook wordt meer duidelijk over de ervaren problemen die voortkomen uit cultuurverschillen. Men ziet wel hoe het zou moeten, begrijpt het wel, maar de doorbreking van de vaste patronen vindt men erg moeilijk. Het is een intensieve training waar gelukkig ook veel gelachten wordt. We besluiten de dag met een groepsoefening communiceren en samenwerken. Deze oefening levert een product per groep op. Per groep wordt hiervan een foto gemaakt. De laatste gezamenlijke opdracht resulteert in een lijst met afspraken die ze met elkaar willen maken over communicatie binnen de Huberstichting. Het wordt een lijst met 16 punten. Na afloop is men erg tevreden. De lijst met afspraken zal samen met de foto’s een plaats krijgen in het centrum. Afgesproken wordt dat samen met de leidinggevende Hèlen afspraken gemaakt zullen worden over de borging van het in gang gezette proces.